Remco Ekkers

Ekkers groeide op in Den Helder, studeerde Nederlandse taal- en letterkunde in Groningen, doceerde letterkunde aan de Noordelijke Hogeschool en de Rijksuniversiteit Groningen. Vanaf 1999 werkt hij als deeltijdletterkundige. 
In 1965 debuteerde Ekkers in De Nieuw Clercke.

Zijn eerste poëziebundel Buurman verscheen in 1979; er volgden meer dan tien bundels. Naast werk voor volwassenen verschenen er tussen 1984 en 2004 negen kinderboeken en -bundels. Daarnaast verschenen er prozawerken en vertalingen en bewerkingen.

Aan het werk van Remco Ekkers werden twee literaire prijzen toegekend. 
Veertig jaar -tot eind 2016- maakte hij deel uit van de redactie van de Gentse Poëziekrant. Ekkers was van 1986 tot 1992 poëziecriticus van De Gids. In de Leeuwarder Courant verzorgde hij tien jaar lang poëzie-recensies. In het blad Schrijven verschijnen zijn interviews met dichters.

Werk van Ekkers werd gepubliceerd in landelijke tijdschriften en lexicons als De Gids, Maatstaf, Tirade, Bzzlletin, De Revisor en Hollands Maandblad. 
Sinds 1987 maakt hij deel uit van diverse jury’s , waaronder de Hendrik de Vriesprijs, en in 2018 voor de tweede keer, nu als voorzitter, van de P.C. Hooft-prijs.

Ekkers verzorgde poëzielessen aan het Frysk Letterkundich Museum en Dokumintaasjesintrum en  de Groninger Schrijversvakschool, geeft cursussen, lezingen en voordrachten over letterkunde en mythologie. Dagelijks verschijnt op internet zijn blog met onder andere besprekingen en kritieken en over literatuur, film en poëzie. 

remcoekkers@planet.nl
remcoekkers.wordpress.com
https://remcoekkers.blogspot.com

Leven

Even, een seconde of zo
een handeling verbeelden met begin
en eind en alles wat daartussen…
Is dat zo veel minder dan leven

zestig jaar of langer met een huis
een zee, boten van hier naar daar
andere bomen, geuren, taal
of alles op één plaats achter glas?

Waar het om gaat, het gevoel
te leven van een punt naar
een volgend, liefst nog rond-
gaan tot het uitgangspunt.

Herdenking

Ben ik hier om licht te zien
of het duister, bij de kolom
die opzij staat, in de stad waaruit
op ijzeren wegen

ben ik hier om gedachten

mee te geven, woorden?

woorden voor terreinen en gruis?

zoals uit de zwart geslagen boom
met afgescheurde tak toch weer 
het groen bloedt en straks de bladeren   
komen, zo wil ik hier mijn woorden
laten komen als kamer, huis, bed.

Sluit Menu